|
TESTO (Orazio, Ode
2,16)
Otium diuos rogat in
patenti
prensus Aegaeo, simul atra nubes
condidit lunam neque certa
fulgent
sidera nautis,
otium bello furiosa
Thrace,
otium Medi pharetra decori,
Grosphe, non gemmis neque purpura
ue-
nale neque auro.
Non enim gazae neque consularis
submouet
lictor miseros tumultus
mentis et curas laqueata circum
tecta
uolantis.
Viuitur paruo bene cui
paternum
splendet in mensa tenui salinum
nec leuis somnos timor aut
cupido
sordidus aufert.
Quid breui fortes
iaculamur aeuo
multa? Quid terras alio calentis
sole mutamus? Patriae quis
exsul
se quoque fugit?
Scandit aeratas
uitiosa nauis
cura nec turmas equitum relinquit,
ocior ceruis et agente
nimbos
ocior Euro.
Laetus in praesens
animus quod ultra est
oderit curare, et amara lento
temperet risu: nihil
est ab omni
parte beatum.
Abstulit clarum cita mors Achillem,
longa
Tithonum minuit senectus;
et mihi forsan, tibi quod
negarit
porriget hora.
Te greges centum
Siculaeque circum
mugiunt uaccae, tibi tollit hinnitum
apta quadrigis
equa, te bis Afro
murice tinctae
uestiunt
lanae: mihi parua rura et
spiritum Graiae tenuem Camenae
Parca non mendax
dedit et malignum
spernere uulgus.
DOMANDE SUL TESTO
1)
Illustra gli elementi di poetica presenti
nell’ultima strofa del componimento
2)
Individua le principali figure retoriche del
componimento e spiegane la funzione espressiva
3)
Definisci il senso di otium nell’ode e ponilo in rapporto con
l’uso del termine in altri autori latini
|
